تاریخچه و ویژگی های زبان های برنامه نویسی

زبان‌های برنامه‌نویسی ساختارهای زبانی دستورمداری در رایانه‌ها هستند که به‌وسیله آنها می‌توان یک الگوریتم را به‌ وسیله ساختارهای دستوری متفاوت برای اجرای رایانه توصیف کرد و با این روش امکان نوشتن برنامه جهت تولید نرم‌افزارهای جدید بوجود می‌آید. معمولاً هر زبان برنامه‌نویسی دارای یک محیط نرم‌افزاری برای وارد کردن متن برنامه، اجرا، همگردانی و رفع اشکال آن هستند. عموماً زبانهای برنامه نویسی را به پنج نسل تقسیم می‌کنند.

• نسل اول زبان ماشین – زبان صفرو یک
• نسل دوم زبانهایی مانند اسمبلی -قابل فهم تر برای انسان
• نسل سوم زبانهایی مانند کوبول و پی ال وان و… -دستورات قابل فهم تر برای انسان و نیاز به کمپایلرها
• نسل چهارم مثل زبانهای اوراکل و فاکس پرو و اس کیو الها – نزدیک به محاوره‌های انسانی
• نسل پنج زبانهایی مانند prolog , ops5 – تمرکز بر حل مسئله و استفاده از الگوریتمهای نوشته شده توسط برنامه نویس

زبانهای برنامه نویسی موجود در دنیا بیش از 600 زبان می باشد؛ که در زیر برخی از این زبان ها، به ترتیب حروف الفبا مشاهده می کنید.

ای شارپ، A-0 System،آ+، آ++، آباپ، ای‌بی‌سی، ای‌بی‌سی الگول، ای‌بی‌ال‌ای، ای‌سی‌سی (زبان برنامه‌نویسی) ، Accent، Ace DASL، ACT-III، اکشن! ، اکشن‌اسکریپت، ایدا، Adenine، Agda، Agora، AIMMS، Alef، ALF، الگول ۵۸، الگول ۶۰، الگول ۶۸، Alice، Alma-0، AmbientTalk، Amiga E، AMOS، AMPL، ای‌پی‌ال، AppleScript، Arc، Arden Syntax، ARexx، Argus، AspectJ، اسمبلی، ATS، Ateji PX ، AutoHotkey، Autocoder ، AutoIt، Averest، AWK ،Axum، Babbage، بش ، بیسیک، bc، بی‌سی‌پی‌ال، BeanShell، Batch (Windows/Dos) ، Bertrand، BETA، Bigwig، Bistro، BitC، BLISS، Blue، Bon، Boo، Boomerang، Bourne shell ، BREW، BPEL، BUGSYS، BuildProfessional، زبان برنامه‌نویسی سی، سی ماینس ماینس، سی++ ، سی‌شارپ، C/AL، Caché ObjectScript، C Shell، Caml، Candle، CASUAL ، Cayenne، CDuce، Cecil، Cel، Cesil، کلد فیوژن، Cg، Chapel، CHAIN، Charity، Charm، Chef، CHILL، CHIP-8، chomski، Oxygene (formerly Chrome) ، ChucK، CICS، Cilk، CL ، Claire، Clarion، Clean، Clipper، CLIST، کلوژر، سی‌ال‌یو، CMS-2، کوبول، CobolScript، Cobra، CODE، کافی‌اسکریپت، کولا، ColdC، کلد فیوژن، Cool، COMAL، سی‌پی‌ال (CPL) ، زبان میانی مایکروسافت (CIL) ، لیسپ معمولی (also known as CL) ، COMPASS، Component Pascal، COMIT، Chr (CHR) ، Converge، Coral 66، Corn، CorVision، Coq، COWSEL، CPL، csh، CSP، Csound، Curl، Curry، Cyclone، Cython و …

در این مطلب می خواهیم به تاریخچه و معرفی برخی از مهم ترین زبان های برنامه نویسی بپردازیم.

 

زبان برنامه نویسی C

در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی ، زبان C ، توسط دنیس ریچی و به عنوان زبان برنامه نویسی سیستم ها طراحی شد. این زبان از دو زبان قدیمی تر بنام های BCPL و B حاصل شده است. زبان C تا سال ۱۹۷۸ منحصر به استفاده در لابراتوار کمپانی BELL بود تا این که توسط دو تن بنام های ریچی و کرنیه نسخه نهایی این زبان منتشر شد. به سرعت کامپایلر ها و مفسر های متعددی از C توسعه یافت اما برای جلو گیری از ناسازگاری های ایجاد شده و نیز حفظ قابلیت حمل زبان، تعاریف متحد الشکلی توسط استاندارد (ANSI (American national standard institute موسسه استاندارد ملي آمريكا ارائه گردید.مفسر خود برنامه ای کامپیوتری است که برنامه ی سطح بالا، داده ی ورودی آن و برنامه ی ایجاد شده به زبان ماشین، خروجی آن را تشکیل می دهد. به طور کلی ویژگی های مهم زبان C به اختصار به شرح زیر است:

• زبان سی به طور گسترده ای در دسترس است. مفسر های تجاری آن در بیشتر کامپیوتر های شخصی، مینی کامپیوتر ها و نیز در کامپیوتر های بزرگ قابل استفاده اند.
• سی زبانی است همه منظوره، ساخت یافته سطح بالا (مانند زبان پاسکال و فرتون . …) و انعطاف پذیر که برخی از خصوصیات زبانهای سطح پایین را نیز که معمولا در اسمبلی یا زبان ماشین موجود است داراست. در عین حال این زبان برای کاربردهای ویژه طراحی نشده و می توان از آن در همه ی زمینه ها، بخصوص به دلیل نزدیکی آن به زبان ماشین در برنامه نویسی سیستم، استفاده کرد. بنابراین سی بین زبان های سطح بالا و سطح پایین قرار دارد و در نتیجه اجازه می دهد که برنامه نویس خصوصیات هر دو گروه زبان را به کار برد. از این رو در بسیاری از کابردهای مهندسی به طور انحصاری زبان سی به کار می برند. (زبان های سطح بالا، دستور العمل هایی شبیه زبان انسان و پردازش فکری او داردند، همچنین یک دستور العمل زبان سطح بالا معادل چند دستور العمل به زبان ماشین است).
• برنامه های نوشته شده به زبان c به طور کلی مستقل از ماشین یا نوع کامپیوتر است و تقریباً تحت کنترل هر سیستم عاملی اجرا می شود.
• کامپایلرهای سی معمولا فشرده و کم حجم اند و برنامه های هدف ایجاد شده با آنها در مقایسه با سایر زبانهای برنامه سازی سطح بالا، خیلی کوچک و کار آمدند.
• برنامه های سی در مقایسه با سایر زبانهای برنامه سازی سطح بالا، به راحتی قابل انتقال اند. دلیل آن این است که سی خیلی از ویژگی های وابسته به نوع کامپیوتر را در توابع کتابخانه ای خود منظور داشته است. بنابراین هر نسخه ازسی با مجموعه ای از توابع کتابخانه ای مخصوص به خود همراه است که بر اساس ویژگی های کامپیوتر میزبان مربوط نوشته شده است. این توابع کتابخانه ای تا حدودی استاندارد است و معمولا هر تابع کتابخانه ای در نسخه های متعدد سی به شکل یکسان در دسترس است.
• سی روش برنامه نویسی ماژولار را پشتیبانی می کند. همچنین از نظر عملگر ها نیز زبانی قوی است که عملگرهای گوناگونی برای دستکاری روی داده ها در سطح، بیت داراست.
• به طور کلی جامعیت ، عمومیت، خوانایی، سادگی ، کارآیی، و پیمانه ای بودن که همگی از مشخصات برنامه ای ایده آل اند در زبان C پیاده سازی می شوند.

ویژگی های فوق موجب شده زبان C یکی از قویترین و محبوب ترین زبان های برنامه سازی دنیا مطرح شود.

برای مشاهده آموزش های زبان سی در آی تی پورت اینجا کلیک کنید.

زبان برنامه نویسی ++C

استراس‌تروپ کار بر روی زبان «c با کلاس» را در سال ۱۹۷۹ آغاز کرد.ایده ساخت این زبان جدید در زمان کار بر روی تز دکترای خود به ذهن استراس‌تروپ خطور نمود. او متوجه شد که سیمولا دارای ویژگی‌های مناسب برای ساخت برنامه‌های بسیار بزرگ است اما برای استفاده عملی بسیار کند است اما BCPL با وجود سرعت بسیار زیاد برای ساخت برنامه‌های بزرگ بسیار سطح پایین است. زمانی که استراس‌تروپ کار خود را در آزمایشگاه‌های بل (Bell Labs) آغاز نمود با مشکل تحلیل هسته unix با توجه به محاسبات توزیع شده روبرو شده بود. با یادآوری تجربیات خود در دوران دکترا، او زبان C را با استفاده از ویژگی‌های سیمولا گسترش داد. C به این دلیل انتخاب شد که C یک زبان عمومی، سریع، قابل حمل، و بصورت گسترده در حال استفاده بود. علاوه بر C و سیمولا زبان‌های دیگری مانند ALGOL 68، ADA، CLU، ML نیز بر ساختار این زبان جدید اثر گذاشت. در ابتداویژگی‌های کلاس، کلاس‌های مشتق شده، کنترل نوع قوی، توابع درون خطی، و آرگومان پیش‌فرض از طریق Cfront به C اضافه شد. اولین نسخه تجاری در سال ۱۹۸۵ ارائه شد. در سال ۱۹۸۳ نام زبان از «C با کلاس» به ++C تغییر یافت. ویژگی‌های دیگر شامل توابع مجازی، سربارگزاری عملگر و نام تابع، ارجاعات، ثوابت، کنترل حافظه توسط کاربر بصورت آزاد، کنترل نوع بهتر، و توضیحات یک خطی به صورت BCPL با استفاده از «//» نیز به آن اضافه شد. در سال ۱۹۸۵ اولین نسخه زبان برنامه‌نویسی ++C انتشار یافت و مرجع مهمی برای این زبان فراهم شد در حالی که هیچ استاندارد رسمی وجود نداشت. در سال ۱۹۸۹ ویرایش 20 از زبان ++C ارائه شد. ویژگی‌های جدیدی مانند ارث‌بری چندگانه، کلاس‌های انتزاعی، اعضای ایستای توایع، اعضای ثابت تابع، و اعضای حفاظت شده به آن اضافه شد. در سال ۱۹۹۰ «راهنمای مرجع ++C » منتشر شد. این کار بنیان استانداردهای بعدی شد. آخرین ویژگی‌های اضافه شده شامل موارد زیر بودند: قالب توابع، استثناها، فضاهای نام، تبدیلات جدید، و یک نوع داده منطقی. در حین تکامل ++C کتابخانه استاندارد نیز بوجود آمد. اولین نسخه کتاب استاندارد شامل کتابخانه جریانات I/O بود که جایگزین printf و scanf شد. در ادامه مهم‌ترین ویژگی اضافه شده Standard Template Library بوده‌است.

اهداف به وجود اومدن ++C

در کتاب «طراحی و تکامل ++C» استراستروپ قوانین مورد استفاده در طراحی ++C را بیان می‌نماید. دانستن این قوانین به فهمیدن نحوه عملکرد ++C و چرایی آن کمک می‌کند. جزئیات بیشتر در کتاب قابل دسترسی است:

• ++C طراحی شده‌است تا یک زبان عمومی با کنترل نوع ایستا و همانند C قابل حمل و پربازده باشد.
• ++C طراحی شده‌است تا مستقیما و بصورت جامع از چندین شیوه برنامه‌نویسی (برنامه‌نویسی ساخت‌یافته، برنامه‌نویسی شی‌گرا، انتزاع داده، و برنامه‌نویسی جنریک)
• ++C طراحی شده‌است تا به برنامه‌نویس امکان انتخاب دهد حتی اگر این انتخاب اشتباه باشد.
• ++C طراحی شده‌است تا حداکثر تطابق با C وجود داشته باشد و یک انتقال راحت از C را ممکن سازد.
• ++C از بکاربردن ویژگی‌های خاص که مانع از عمومی شدن است خودداری می‌نماید.
• ++C از ویژگی‌هایی که بکار برده نمی‌شوند استفاده نمی‌کند.
• ++C طراحی شده‌است تا بدون یک محیط پیچیده عمل نماید.

برای مشاهده آموزش های زبان سی پلاس پلاس در آی تی پورت اینجا کلیک کنید.

زبان برنامه نویسی JAVA

جاوا یک زبان برنامه‌نویسی است که در ابتدا توسط شرکت sun Microsystems ایجاد شده‌است و در سال 1995 به عنوان مولفه اصلی java platform منتشر شد.این زبان قسمت های بسیاری از گرامر خود را از C و ++C گرفته اما دارای مدل شی‌گرایی ساده‌ای است و امکانات سطح پایین کمی دارد. کاربرد جاوا در کامپایل به صورت بایت کد است که قابلیت اجرا روی تمامی ماشین‌های شبیه‌سازی جاوا را داشته باشد صرف نظر از معماری و خصوصیات آن کامپیوتر. اجرای اصلی کامپایلرهای جاوا، ماشین‌های پیاده‌سازی و کتابخانه‌های آن توسط این شرکت از سال 1995 منتشر شد. در 2007 may این شرکت، نرم‌افزار رایگان این زبان را فراهم کرد. دیگران هم کاربردهای دیگری از این زبان را منتشر کردند مثل کامپایلر GNU برای جاوا.

Games Gosling پروژه زبان برنامه‌نویسی جاوا را در 1991 june آغاز کرد. این زبان در ابتدا Oak، سپس Green و در آخر هم جاوا نامیده شد. gosling قصد داشت یک ماشین مجازی و یک ماشینی به کار برد که شبیه C و ++C باشد. این شرکت نسخه اول جاوا را تحت عنوان Java1.0 در سال 1995 منتشر ساخت. جستجوگرهای اصلی وب، به هم پیوستند تا به طور مطمئن java applet را بدون صفحات وب اجرا کنند و به این صورت جاوا خیلی زود معروف و محبوب شد. با پیدایش java2، نسخه جدید توانست ترکیب‌های جدیدی را برای نوع‌های مختلف پلت فرم‌ها ایجاد کند. به عنوان مثال J2EE، باهدف کاربرد برای تشکیلات اقتصادی، و نسخه J2ME برای موبایل منتشر شد. در سال 2006 با هدف بازاریابی، این شرکت نسخه جدید J2 را با نام‌های JavaEE ،JavaME و JavaSE منتشر کرد. در سال 1997 شرکت سان میکروسیستمز،ISO/IEC JTC1 standards body و Ecma

International را به فرمول جاوا تغییر داد. شرکت sun بسیاری از کاربردهای جاوایش را بدون هیچ هزینه‌ای فراهم آورد. شرکت sun با فروش مجوز برای بعضی از کاربردهای خاصش مثل Java Enterprise System درآمدی را بدست آورد. اولین تمایزی که بین SDK و JRE داد شامل فقدان کامپایلر برای JRE و سرفایل ها بود. در 13 نوامبر 2006 شرکت sun نرم‌افزار جاوا را به صورت رایگان و با مجوز عمومی برای همه منتشر کرد.

اهداف اولیه ساخت و طراحی جاوا:

1. این زبان باید ساده، شی‌گرا و مشهور باشد.
2. مطمئن و بدون خطا باشد.
3. وابسته به معماری کامپیوتر نبوده و قابل انتقال باشد.
4. باید با کارایی بالا اجرا شود.
5. باید به صورت پویا و نخ‌کشی‌شده باشد.

برای مشاهده آموزش های زبان برنامه نویسی جاوا اینجا کلیک کنید.

زبان برنامه نویسی c#

در سال 1999، شرکت سان اجازه استفاده از زبان برنامه نویسی جاوا را در اختیار ماکروسافت قرار داد تا در سیستم عامل خود از آن استفاده کند.جاوا در اصل به هیچ پلت فرم یا سیستم عاملی وابسته نبود، ولی ماکروسافت برخی از مفاد قرار داد را زیر پا گذاشت و قابلیت مستقل از سیستم عامل بودن جاوا را از آن برداشت.شرکت سان پرونده‌ای علیه ماکروسافت درست کرد و ماکروسافت مجبور شد تا زبان شی گرای جدیدی با کامپایل جدید که به ++C شبیه بود را درست کند. در طول ساخت دات نت، کلاس‌های کتابخانه‌ای با زبان و کامپایلر SMC نوشته شدند.در سال 1999 آندرس هلزبرگ گروهی را برای طراحی زبانی جدید تشکیل داد که در آن زمان نامش Cool بود و همانند C بود با خواص شی گرایی. ماکروسافت در نظر داشت اسم این زبان را تا آخر Cool قرار دهد، ولی به دلیل مناسب نبودن برای اهداف تجاری این کار را نکرد. در ارائه و معرفی رسمی .NET در PDC در سال 2000 این زبان به C سی شارپ تغییر نام یافت و کتابخانه کلاس‌ها و runtime در ASP.NET به#C منتقل شدند. مدیر و سرپرست طراحان در ماکروسافت آندرس هلزبرگ بود که تجربه قبلی او در طراحی Framework و زبان‌های برنامه سازی++Borland , Delphi, Turbo Pascal, Visual C به آسانی در دستورالعمل‌های سی شارپ قابل رویت است و به همان خوبی در هسته CLR.

سی شارپ دارای یک سیستم نوع یکپارچه‌است که به آن CTS می‌گویند.این بدان معناست که تمام انواع،شامل موارد اصلی مانند Integerها، مشتق شده از System.Object هستند.به عنوان مثال، هر نوع یک متد به نام ToString() را به ارث می‌برد.بخاطر کارائی،انواع اولیه (و انواع مقداری) به طور داخلی فضایی برای آنها بر روی پشته در نظر گرفته می‌شود.

زبان برنامه نویسی visual basic

زبان ويژوال بيسيك در واقع حاصل توسعه و ارتقاي زبان بيسيك است. بيسيك اوليه حدود سال 1964 كالج دارت موث (Darth Mouth )به وسيله آقايان توماس كورتز ( Thomas Kurtz) و جان كمني (John Kemeny) با هدف گسترش برنامه نويسي بيش دانش آموزان و دانش آموزان و دانشجويان

طراحي و ساخته شد.از آن زمان نسخه هاي متعدد و متفاوتي از آن مانند (GWBASIC QUICK

BASIC وTURBOBASIC) ارايه گرديد و هموراه سعي در افزايش توانمنديهای آن به عنوان يك زبان سطح بالاي ساخت يافته شده است . با ظهور سيستم عامل ويندوز 95 و 98 فقدان يك زبان برنامه نويسي آسان و قدرتمند براي استفاده در سيستم عامل هاي مذكور كاملاً مشهود بود . از اين رو مايكروسافت در سال 1991 نسخه اول ويژوال بيسيك را با امكانات يك زبان برنامه نويسي قدرتمند و حرفه اي براي برنامه نويسي در ويندوز ارايه كرد. آخرين نسخه تكامل يافته آن براي استفاده در سيستم عامل جديد مايكروسافت نيز با نام VISUAL BASIC.NET طراحي و ارايه شده است.

يكي از مهم ترين ويژگي هاي زبان برنامه نويسي ويژوال بيسيك رابط گرافيكي آن است. رابط گرافيكي (GUI) در ويژوال بيسيك يكي از كارآمدترين رابط هاي گرافيكي در زمينه برنامه نويسي است كه به وسيله آن مي توان به آساني برنامه هاي تحت سيستم عامل ويندوز را ايجاد كرده و حتي قبل از اجرا , شكل ظاهري آن را مشاهده كرد با اين كه برنامه را به صورت يك مفسر يعني به صورت خط به خط اجرا نموده و عكس العمل برنامه را بررسي كرد. البته اين موارد گوشه اي از ويژگي هاي متعدد رابط گرافيكي ويژوال بيسيك است.

طراحي سريع برنامه (RAD) يكي ديگر از ويژگي هاي اين زبان است. منظور از طراجي سريع برنامه يا RAD در ويژوال بيسيك اين است كه طراحي و توليد برنامه ها در ويژوال بيسيك به دليل وجود ابزارهاي مناسب به سرعت انجام مي شود . بنابراين هزينه هاي توليد نرم افزار به طور قابل توجهي كاهش مي يابد.

ويژگي ديگر زبان برنامه نويسي ويژوال بيسيك ويژگي مديريت رويداد ها و اتفاقات مي باشد ويژوال بيسيك يكي از زبن هاي برنامه نويسي رويدادگر است . مزيتي كه اين گونه زبان ها دارند در اين است كه برنامه نويس مي تواند از قبل فرامين لازم را براي وقايع و اتفاقاتي كه ممكن است در هنگام اجراي برنامه توسط كاربر رخ دهد سازمان دهي كند.

وجود محيط IDE نيز يكي از ويژگي هاي مهم اين زبان است . محيط IDE به برنامه نويس اجازه مي دهد تا برنامه هاي خود را به سهولت و سرعت , طراحي ,توليد ,خطايابي و اجرا كند . اين امكانات به وسيله ابزارهاي متعددي كه به صورت مجتمع در رابط گرافيكي ويژوال بيسيك قرار داده شده است. قابل دسترسي است.

علاوه بر مواردي كه گفته شد دسترسي به برنامه هاي كاربردي ويندوز به وسيله توابع (API) يكي ديگر از ويژگي اين زبان است. توابع API , توابع داخلي ويندوز هستندكه ويژوال بيسيك را قادر مي سازد تا با استفاده از فرامين خاصي بتواند به امكانات داخلي موجود در ويندوز دستيابي پيدا كند و برنامه نويس را نيز قادر مي سازد تا در صورت نياز با استفاده از اين توابع , برنامه هايي را با توانايي هاي مورد نظر ايجاد كند.

يكي ديگر از جنبه هايي كه تفاوت شگرفي بين ويژوال بيسيك و ساير نسخه هاي قبلي بيسيك ايجاد مي كند امكان استفاده از برنامه نويسي به روش شي گراست . اين ويژگي سبب مي شود تا ويژوال بيسيك بتواند توقعات برنامه نويس در رابطه با تعريف و به كارگيري اشيا و كلاس هاي جديد را كه سبب راحت تر شدن برنامه نويسي مي گردد,برطرف كند. در برنامه نويسي ساخت يافته ,برنامه ها با استفاده از رويه ها به بخش هاي مختلف تقسيم مي شوند كه به صورت مجزا از هم قرار مي گيرند . دربرنامه نويسي شي گرا با استفاده از اشيا مي توان مجموعه اي از دستورالعمل ها و داده ها را در عنصر واحدي به نام شي قرار داد و در زمان مورد نظر از هر يك از بخش هاي شي مربوطه استفاده كرد.

ويژگي ديگر كه در نحوه كار با يك زبان برنامه نويسي مد نظر قرار مي كيرد نحوه كشف , تصحيح و برخورد با اشتباهات و خطاهايي است كه در هنگام طراحي يا اجراي برنامه رخ مي دهدويژوال بيسيك علاوه بر اينكه امكانات بسيار مناسبي در زمينه كشف خطاهاي نوشتاري و منطقي برنامه در اختيار برنامه نويس مي گذارد .به وي امكان مي دهد با استفاده از فرامين مناسب ,خطاهاي غير قابل پيش بيني را نيز در هنگام اجرا تشخيص داده و نحوه ارايه راه حل مناسب را براي راهنمايي كاربران در اختيار آنان قرار دهد.

از آغاز ارايه اولين نگارش ويژوال بيسيك , نسخه هاي متفاوتي از اين زبان ارايه شده است.

نگارش آموزشي ويژوال بيسيك كه براي مصارف آموزشي ارايه شده است. امكان ايجاد برنامه هاي اجرايي از نوع exe و dll را به همراه استفاده از كنترل هاي متعدد فراهم مي آورد.

نگارش حرفه اي اين زبان علاوه بر ويژگي هاي نگارش آموزشي ,امكان استفاده از كنترل هاي مربوط به بانك هاي اطلاعاتي ,طراحي كنترل هاي ActiveX و هم چنين به كارگيري ويزاردهاي مناسب براي تسهيل امر برنامه نويسي را نيز در اختيار برنامه نويسان قرار مي دهد و به عنوان كامل ترين نگارش , نگارش نهايي ارايه شده است كه در آن امكان برنامه نويسي در شبكه هاي محلي و اينترنت همراه با ويژگي هاي ساير نسخه ها فراهم شده است و داراي توانايي استفاده از زبان SQl و توليد و طراحي برنامه هاي كاربردي با حجم زياد نيز مي باشد.

زبان برنامه‌نویسی پایتون

پایتون یک زبان برنامه‌نویسی سطح بالا، شیءگرا و تفسیری است که توسط گیدو ون روسوم (Guido van Rossum) در سال ۱۹۹۰ طراحی شد.این زبان از زبان های برنامه نویسی تفسیری بوده و به صورت کامل یک زبان شی‌گرا است که در ویژگی‌ها با زبانهای تفسیری پرل، روبی، اسکیم، اسمال‌تاک و تی‌سی‌ال مشابهت دارد و از مدیریت خودکار حافظه استفاده می‌کند.

پایتون پروژه‌ای بازمتن توسعه یافته است و توسط بنیاد نرم‌افزار پایتون مدیریت می‌گردد.

پایتون در یک محیط آموزشی ایجاد و توسعه یافته است . یعنی در کریسمس سال ۱۹۹۸ در موسسه ملی تحقیقات ریاضی و رایانه (CWI) در شهر آمستردام. در آن زمان گیدو یک پژوهشگر در CWI بود و در زمان بیکاری خود بر روی پروژه شخصی خود یعنی پایتون کار می کرد . اولین نسخه عمومی از پایتون در ماه فوریه سال ۱۹۹۱ منتشر شد . برای مدتی نسبتاً طولانی پایتون توسط موسسه ملی تحقیقات و ابتکارات (CNRI) واقع در رستون ایالات متحده‌ امریکا توسعه می‌یافت . تا اینکه در سال ۲۰۰۰ تیم توسعه دهنده پایتون به آزمایشگاه های پایتون منتقل شدند . نام پایتون از برنامه مورد علاقه سازنده آن یعنی مونتی پایتون که یک برنامه کمدی انگلیس بود گرفته شده است.